İyi ki..

Sahi bunu neden yapıyorum kendime ?
Her yıl bıkmadan, usanmadan yılın aynı ayında, farklı 2 gecenin ilk dakikalarında düşüyorsun aklıma..
Ve ben neden olduğunu bilmiyorum..
Uzun uzun düşünüyorum..
Yıllar önce tanıdığım biri neden aklıma düştü yine diyorum..
Üstelik bana acıdan başka hiç bir şey vermemiş biriydi..anımsıyorum..
Peki o halde neden ?
Neden her yıl kendime bu eziyeti yapıyorum..
Sanırım yaklaşık 5 yıl kadar önce bugün sana, 19 yıl önce benim için doğmuşsun sevgilim demiştim..
Doğum günlerimizi, birbirimize geldiğimiz günle değiştirmiştim..
Hatta sana, 
Sen benden önce doğdun çünkü; bana hayatı öğretebilmek için, 
Sen benden önce düştün çünkü ; ben düşmeden tutabilmek için,
Sen benden önce ağladın çünkü ; ben ağlamadan gözyaşlarımı silebilmek için...
...
Demiştim..Ve sen bana,
''Seninle doğdum ve herşeyi sende öğrendim'' demiştin..
Bugün 24 yaşına gelmişsin..
O gün bana bir ömür diye söz veren adam sen değil miydin ?
Peki eğer o sensen, bugün yanındaki neden ben değilim ?
Ve o gün bana sensizliğe doğan bir güne yeniden doğamam da demiştin..
Neden hiç biri olmadı..
Neden bir ömür sürmedi, neden bensizlikte ölüme açmadın gözlerini..
Şimdi kulağına, iyi ki doğdun şarkıları mırıldayan, boynuna sarılıp hep benimle kal diyen, seni seviyorummm diye haykıran..Ben değilim...
Şimdi bunları söylüyorum diye pişman olduğumu sanma..
Memnunum yaşantımdan..
Artık sana dair, iyi ki diye başladığım cümleler;
''İyi ki doğdun, 
İyi ki varsın, 
İyi ki benimsin, 
İyi ki seninim.. '' diye devam etmiyor..
Artık cümlelerim,
İyi ki bitmiş..
İyi ki çok geç olmadan gitmiş..
İyi ki gençliğimin baharındayken gelmiş ve gitmiş..
İyi ki böyle basit biriymiş..''diye davam ediyor..
Ve şimdi bugecenin anlam ve önemini vurgulayan -iyi ki cümlemi söylüyorum,

''iyi ki doğmuşsun ve iyi ki bana hayatta kötülerinde olduğunu öğretecek kadar önce doğmuşsun..''
Doğum günün kutlu olsun..