23 Kasım 2016 Çarşamba

Göğe Bakalım..

Selam yalnızlığım,

Dürüst olmak gerekirse seni pekte özlemedim..Ama kader çıkmaz sokaklarda dolandırıp her seferinde senin kapında bırakıyor beni.. Kim bilir belki sende özlememiştin beni.. Karanlık, soğuk, kömür kokan bir gecenin sabahından bildiriyorum ki hayat sevdaların sonundan daha bir temiz.. Daha bir kolay nefes almak.. Dün gece mi ? Biraz uykusuzluk çekmedim değil.. Yolculuk uzun sürdü.. Epey alışmışım çift kişilik yaşamaya.. Toparlanmam uzun sürdü.. Epey anı birikmiş.. 

Biliyorum zor olacak.. ama olmadı yapamadım işte.. Ben alışmışım hep çok sevilmelere..Yalan değil oda çok sevdi beni.. Ama yetmedi.. Hadi söyle sen hep böyleydin de.. Mükemmel olmayan hiç olmasın dersen döner dolaşır kapıma gelirsin de.. Hadi hadi söyle.. 

Gün ağarmadan çıktığım o eve  gecenin karanlığında da girsem onu göreceğim karşımda.. Biliyorum canım bu defa daha da yanacak.. Ve evet biliyorum ki artık genç değilim.. Yanılgılara, pişmanlıklara , matem tutmalara eskisi kadar vaktim kalmadı.. 

Ah be kızım adam gel evlenelim demişti kaçırdın işte.. Ne yani seni sevdi, sana hep sadıktı, üzerine titredi.. Nesi yetmedi ?
Sahi bana neyin yetmediğini anlamış mıdır ? yada anlar mı  ?

Söyle bakalım benim biricik sevgilim, benden sonraya kalanlar beni sonunda anladılar mı ? Beni kaybettiklerine oturup yandılar mı ?
Ben şimdi ofisimde çayımı yudumlarken, hepsini tek tek anımsıyorum.. Dürüst olmak gerekirse hepsinin adını anımsarken yüzümde sıcacık bir tebessüm beliriyor.. Nede güzel adamlar sevmişim.. iyi ki de sevmişim..

Henüz 17 yaşındaydım.. Tüm dünyam o adam olmuştu.. Tabii o zamanlar böyle her istediğinde aramalar, görüntülü konuşmalar falan neredeee.. Bir gece beni aradı ben şoklardayım. Kafası hafif çakır, sadece seni özledim demeye yetti kontörü.. :) Sonra ben gittim başka bir şehre.. Bir gece bana demesin mi sen beni sevmiyorsun.. Ah be adamım  bu bana denir mi ? Bitti işte bu büyük aşkımız.. Zaten sınırlı vaktimiz vardı aşkı yaşamaya.. Bu kız seni sever mi o şehirde bir daha öyle saf kalbiyle.. 

Sonra mı ? O adam yıllar sonra anladı onu sevdiğimi.. Ama ben artık büyümüş, o adamı da çoktan unutmuştum.. Ama şimdi bakıyorum da aslında hiç unutmamışım.. Ve iyi ki o adamı öyle çocuk masumiyetimle sevmişim.. O adama da buradan selam olsun.. Anılarda içimizi ısıttı sabahın bu saatlerinde.. 

Şimdi koca  bir kadın oldum.. Hatta o kadar büyüdüm ki ofisimde çocukluğumu anıp pencereden uçan kuşları izleyip gülümseyecek kadar olgun vede bir o kadar yorgun bir kadın.. 
Ve yalnızlığım en kolay unutulan yakın geçmişmiş.. O sebepten ki senin yerin garanti.. Sen benim en eski sevdamsın ..



10 Ocak 2016 Pazar

İçin İçin..

Önce bocalar insan..
Yalnızlığın verdiği huzuru bir bedenden beklemek.. Alışkın olmadığı şeydir. .Korkar..
Aradığını bulamamaktan..
Sonra bir cesaret gelir..
O sısacık gülüş içini ısıtmaya başlamıştır..
Uzatır elini..
Unutur yıllarını paylaştığı yalnızlığını.. Sanki hep o varmış gibi gün be gün akar gider..
Bir sabah uyanır.. Aynada gördüğü yüz artık onun değildir..
Gördüğü yansımalar..
Kıyafetlerinde ki koku..
Gülüşleri..
Her şeyi o olmuştur..
Alışır.. İki bedende tek yaşamaya alışır insan..
Tam da işte hayat bu.. Aşk bu dediği anda başlar her şey..
İçinde kopan fırtınalar korkutur ürkek kalbini..
Yapamam der.. Onsuz yapayalnız yapamam..
Bu kadar severken..
Direnir tüm gücüyle..
Taa ki tutunduğu dallar bir bir kırılana kadar..
Ve bir sabah onlu hayatta yapayalnız aralar gözlerini..
Bu defa ayna da gördüğü yalnızlığıdır..
İçine sindirir vedaları..
Toparlanır.. Sessizdir.. Tüm o feryat figan günleri bitmiştir artık..
Gidiyorum der..
Fazlasına gücü yetmez..
Gözünden akan yaşların bir gün biteceğini bilerek gider..
Ama hiçbir şey kolay olmayacaktır..
Yine de gider..
Merhaba der.. Merhaba yalnızlığım..
Ben geldim..
Yalnızlık fısıldar ;
‘’Hoş geldin.. Yıllarca beklendin.. Bu defa çok mu sevdin ?’’
Kadın ağlar..
İçin için ağlar..
Sevdim der sevdim..
Çok büyük sevdim..




2 Eylül 2015 Çarşamba

Karşımdaydı..

Onu yazamaz olmuştum..
Hiçbir kelime,
Hiçbir cümle,
Hiçbir satır,
Yetmez olmuştu..
Olmuyordu..
Defalarca kalemi elime alıp, saatlerce boş kağıda bakakaldım..
Ve sonunda anladım..
Evet seviyordum..Hemde delice..
Üstelik ; 
Ne gökyüzüne hayranlığım, ne gün doğumuna duyduğum heyecan, ne papatyalarda bulduğum o masumiyet hissi..
Yetmiyordu artık ona olan hislerimi ifadeye..
Durdum..
Gözlerimi yumdum..
Ve tam karşımdaydı;
Gökyüzüm,
Güneşim,
Papatya fallarım,
Gülüşlerim,
Umutlarım,
Herşeyim..
Sevdiğimmmm...
Derin bir nefes çektim..
Gülümsedim..
Sayfalara bedeldi gördüklerim...



11 Ağustos 2015 Salı

Ahh..

Bir adam sevmiştim,
Gözleri çocuk..
Ellerinde şevkati,
Omuzunda huzuru bulmuştum..
Tutamadım kalbimi..
Yerinden çıkacak gibiydi..
Gözlerimi sıkı sıkı yumdum..
Dudaklarına teslim ettim hayallerimi..
Ahh..
Öyle bir adamdı ki,
Beni kendine katıpta gitti..


24 Haziran 2015 Çarşamba

Beni Benden Önce Seven🙏🏻🍀👨🏻💕

Bir adam tanıyorum,
Sesiyle kalbime
Gözleriyle bedenime sahip olan..
Bir adam tanıyorum,
Sevgiye en muhtaç olduğum anlarda, bir gulusuyle dunyayi unutturan..
Bir adam tanıyorum,
Sevkatiyle masumiyetimi sarıp sarmalayan..
Bir adam tanıyorum,
Beni benden önce seven..
Bir adam tanıyorum,
Kocaman kalbini hic düşünmeden bana teslim eden..
O adam hep benim olsun tanrım..
Gözleri yalnız benim için parlasın..
Elleri yalnız benim olsun..
Bana verdiğin, bir ömür bende kalsın...


18 Mayıs 2015 Pazartesi

Bir Yıldız Kaydı, Seni Diledim..

Sen kayan yıldızlardan dilediklerimin, yeryüzündeki karşılığısın sevgili.. 
Bir sabah uyandığımda ışıl ışıldı gözlerimin içi..
Sen yıldızların ışıltısı kadar umut verici,
Sen gökyüzünü aydınlığa çeviren güneş misali güven verici,
Sen ki gökyüzünü unutturacak kadar büyüleyici..
Ve sen sevgili,
Bu kalbin yıllar yılı beklediği..
Sen gelince anladım, aslında hep benimle bende olduğunu..
Ellerimi sıkı sıkı tutmasan, bil ki düşerdim..



27 Nisan 2015 Pazartesi

Akla Düşenleri Kalp Zamanla Silebilir Mi ?

Belki de hüzündü bunun adı..
Üstelik özlemden çok sonra gelip, onu yok saydıracak kadar da güçlü..
Gülen gözlere perde misali inen pus gibi..
Terlemiş avuç içlerini buza çeviren gözyaşları gibi..
Bilemiyor insan, 
Nasıl geçer ? Geçer mi ?
Kalp bir sabah yine eskisi gibi teklemeden atabilir mi ?
Akla düşenleri, kalp zamanla silebilir mi ?
Kulağın duyduklarını, kalbin sesi bastırabilir mi ?
Peki ya olmazsa..
Ya kalp akla yenik düşerse..
O zaman aşk biter mi ?
Aşk bitmese de kalp kırılınca aklın peşine takılıp gecenin hüznüne gider mi?
Ah sevdiğim..
Söyle aşkın aklımı iknaya yeter mi ?
Ah göz bebeğim..
Söyle her şey geçer mi ?