Ah Sevgilim

Ah sevgilim,

Bende biliyorum telefonun diğer ucunda,

Kilometrelerce uzakta yeni günü karşılarken, anlattığım masallarla uykuya dalmadığını.. 

Her masalı merakla sonuna kadar dinlediğini..

Ve bir tanem ben elbette biliyorum,

Senin uyuduğunu düşündüğümü sandığın zamanlarda,

 Kulağına fısıldadığım sözlerin seni masaldaki mutlu sona ulaştırdığını..

Ah sevgilim, 

Biliyorum...

Ben masalımızı anlatırken, senin gülümsediğini...

Ve sesini duymamam için derin bir nefes alıp, hafifçe öksürdüğünü..

Sen uyurken derin derin nefes almazsın ki... 

Hatta bazen nefes almıyorsun diye korktuğum dahi olmuştur benim..Başımı göğsüne yaslayana kadar kalp atışlarımı kontrol edemediğim o sancılı zamanlar..

Ah sevgilim ,

Asıl sen uyurken anlattığım masalları işitmeli o minik kalbin..

Uyanman için can atarken, yüzünü uyurken seyredebilmek için gözlerimi dahi kırpmayışlarımı bir bilsen.. Bilsen keşke masal kahramanımın uykudaki şirinliğini..

Ah sevgilim,

Sen...

Uyu hadi kıyamam..

Ben...

Bugece de beklerim seni..

Bir Bilet Kes, Tek Yön Olsun..

Bazı şehirler vardır..

Haritadaki yeri senin için hiçbir anlam ifade etmez..

Hani böyle içinde kocaman bir yeri vardır ama kimseye söyleyemezsin..

Bir şehrin adını duymak can yakar mı demeyin..

Yakar..

Hemde öyle bir yakar ki, o şehirde yaşayan herkezden nefret edersin..

Hiç tanımadığın birinin,tesadüfen bir fotoğrafını görürsün ve arka fondaki mekanda canlanıverir anılar..

İşte öyledir bazı şehirler..

Nerede olursa olsun başrolündedir gözperdenin..

Kim olursa olsun içerisindeki, hatırlatır sana kendini..

Bakarsın o tanımadığın kişinin fotoğrafına saatlerce..

Yanındakiler  de bakar seninle ama senden başka hiç kimsenin dikkatini çekmez arka fondaki mekanın  sağ tarafına açılan kapı..

Kimse duymaz çalan klasik müzikleri..

Baktıkları fotoğrafın ;

Hangi şehrin,hangi caddesindeki hangi mekanda çekildiğini dahi bilmezler..

Çünkü onların başrollerindeki sen değilsindir..

İşte öyle dostum..

Bazı şehirlerden giderken, çok şey bırakır yürek..

Bir bilet kes dersin, gidiş olsun..

Dönüşe yer bulamazsın derler..

Dönmeyeceğim diyemediğinden, dönüşüm belli değil der geçersin..

O şehirlerin vedası zordur..

İstasyonda arkandan biri koşup gitme desin istersin,

Ama bilirsin gittiğini bilenin olmadığını..kimsesizler gibi..

El sallayanın olmayacaktır senin..

Varınca ara demez kimse..

Dönüp dönüp sarılamazsın öyle..

Güle Güle yazan tabelaların vardır senin..

İyi yolculuklar dileyen görevliler..

Hep geri dönme ve döndüğünde bıraktıklarını bulma ümidi vardır gidenin..

Ama hiçbir giden, bir daha dönmeye cesaret edemez..

Çünkü;

Dönüp de bulamamak, bulduklarını tamamlayamamak daha çok koyar onlara..

Benimsin & Seninim

Aslında ben de istiyorum zaman zaman,
Hani böyle ellerimin  titrediğini hissetmeme mani olacak bir çift el,
Sıkı sıkı sarılıp huzuru bulabileceğim bir boyun,
Öptüğümde dünyamı durduracak,
Kokusuyla kış ortasında şehrime baharı getirecek ,
Gözleriyle gelecekten umut verecek,
Her gecenin sabahında günümü aydınlatacak,
Sesinden işittiğim keder dahi masal misali gelecek,
Gülüşünde kaybolup gidişlerimden hep kahkahalarla geriye döndürecek,
Yalnız varlığını hissettiğim için bile dudaklarımdan aşk fısıldatacak...
İstiyorum işte..
Hani böyle onsuzda olabileceğimi bilsem bile onunla olmayı seçeceğim biri olsun,
Onunlayken daha bir güzel olduğunu bildiğimden onunla kalmayı istediğim biri..
Böyle biri olsa ve desem ;
İyi ki benimsin..
İyi ki seninim..