Böyleyim işte..
İstediğin kadar kız kendi içinde..
Hatta istersen mutsuzluğumu dile..
Haklısındır belki de..
Mutluluğu hak etmeyenlerdenimdir..
Belki de bundandır mutsuzluklarım..
Kim bilebilir ki..
Ama böyleyim işte..
Hiç değişmedim..
Değişeceğimi umduysan ..
Yapmasaydın keşke..
Bu kadar çok şey beklemeseydin benden..
Bazı zamanlarda Sinem nasılsa gider diyebilseydin,
Belki üzülmezdin böyle gecelerce..
Belki üzülmezdin böyle gecelerce..
Hani o böyledir, çok sevmez diyebilseydin kalbine..
Niye mi ?
Çünkü , ben buyum..
Çok kalamam hiçbir kalpte..
Hele işin adı ‘’sevgililik’’ oluvermişse..
Bir çok kızın aksine, ürkütüyor beni o kelime..
Hani adı konulunca büyüsü bozuluyor diyen erkeklere
katılıyorum tüm benliğimle..
Bana bir şey oluyor..
Bir kavga bir kıyamet kaçıyorum her ilişkide..
Hele birde arada evlilik kelimesi de geçmişse..
Sinem'i daha kim tutabilir ki o kalpte..
Öyle aynı eve taşınalım gece sarılıp uyur sabah birlikte
uyanırız hayalleri bana epey bir uzak işte..
Bağlanmak gerekir öyle bir ilişkide..
Hani hiç gitmeyeceğine güvenmek ister kalp..
Diyeceğim o ki,
Gece sarılıp film izleyip, saçlarım okşanarak uyutulursam
hep isterim..
Ve bilirim her şey bir gün biter..
O yüsden iyi böyle..
Hatta çocukluk anılarına kadar dahi inmeyelim..Böyle
kalsın..
-Merhaba.
-Adınız ?
-Nasılsınız ?
- İş / Okul ?
- Memleket ?
-Güzel bir gündü..
-Teşekkürler.
-İyi günler.
İyi geceler dahi olmasın..Günaydın kelimesi geçmesin
aramızda..
Neden deme..
Olmasın işte..
Beni böyle kabul et..
Sanki gittiğimde bir daha olmayacakmışım gibi..
Çünkü ;
Bir gün geldiğinde
ikimizden birimiz, artık aynı yerde olmak istemeyeceğiz..
İşte o gün geldiğinde,
‘’Veda’’ etmek zorunda kalmayalım..
Ne vardı ki ne bitti diyelim..
Sonra gülümseyerek bir başkasına ‘’Merhaba’’ diyelim..
Ne sen beni hatırla nede ben seni..
Zaten veda etsek de sonunda
başkalarına ‘’Merhaba’’ denilmeyecek mi ?
