Ve Ben..

Ve ben.. 

Aslında hiç gitmek istemezdim.. 

Bırakıp gitmeler öyle kolay değildir sevgili.. 

Alıştığın sesin kesilmesi, 
İçini ısıtan gözlerin kaybolup gitmesi, 
Ellerinin yeniden titremesi.. 
Öyle kolay değildir yalnızlığın geri gelmesi..

Kimse istemez gitmeyi.. 

Sahi hiç gitmek için gelinir mi ?

Yalan olabilir mi sevişmeler ? 
Ve söyle sevgili o  hisler biranda bitebilir mi ? 

Bitmez sevgili bitmez ve dahası kimse gitmek için gelmez..

İstemezdim sensiz gitmeyi.. 

Ben hep senli yollar düşlemedim mi ? 

Şimdi kolay mı bir başına yürümek.. 
Canım yanmaz mı geçtiğim her durakta.. 
Yanıyor, yanacak ve yanmalı da biliyorum hepsini.. 

Ama gidiyorsam bir sor bakalım kendine, 
Neden gittiğimi.. 

Sor sevgili, 
Beni böylesine seven, asla gitmem, sakın gitme diyen, gitmeyi hayal ederken bile gözlerinden yaşlar süzülen ne olur da nasıl olur da gider ? diye bir sor kendine sevgili..

Sonra kendine bir ayna bul .. 

Ve gözlerinden süzülen yaşların gittiği yollarda bul beni..

Gitmek/Gelmek

Kurtulmak öyle kolay değildir..
Ardına bakmadan çekip gitmek öyle her benim diyenin harcı değildir..
Ben size bir çırpıda gittim..
Öyle gerekti..
Geçti..
Diyebiliyorsam sanmayın ki, o zamanlar benimde boğazımda düğümler oluşmadı..
Ve sakın sanmayın ki şimdi gülümseyerek kurduğum cümleleri, gözyaşlarıma mani olmaya çalışırken hiç yarıda kesişlerim olmadı..
Zordu yani..
Bakmayın şimdi umut dolu yarınlarım olduğuna..
Çok karamsar gelmiştim zamanında..
Tek bir amacım vardı gitmek..
İstediğim buydu..
Gidersem bitecekmiş gibi herhangi bir şehirde yapayalnız olsam da gitmek işte..
Midem ne çok kasıldı tanımadığım insanlara Merhaba derken..
Sanmayın ki hiç dua etmedim içimden,
''neden geldin ? diye sormasınlar Tanrım..''  diye..
Zordu yani..
İnsanlar fazla bencil olmuşlar..
Yalnız kalışlarım da gördüm hepsinin huyunu suyunu..
Ve benden size tavsiye,
Giderseniz sakın ''ben ... geldim'' demeyin..
Susun ve sadece Merhaba deyin..
Adınız ve yaşınız harici her soruya gülümseyerek geçip gidin..
Geldim demeyin..

İYİ Kİ...

Teşekkür ederim canımm.
Ah hayatım sağol, sende iyi ki varsın..
Tatlımm bende seni seviyorum..
Hiç mühim değil varlığın yeter..
Bilmez olur muyum ? bende seni çok özledim..
En kısa zamanda görüşürüz..Haberleşelim..
Hep birlikte inşallah birtanem..
...
Evet sizin de tahmin ettiğiniz gibi..
Bugün benim doğum günümmüş..
Facebook'dan arkadaşlar, uzak akrabalar falanlar filanlar görmüş kutlamış..

E sağolsun var olsun bu bizi sosyal yapan siteler..
Düşünsenize onlar olmasa okulda kantinde aylarca gözlerime bakan, ortak arkadaş bulup benden not isteyen ve bir iki selam verip sonra facebook'dan arkadaşlığımızı onaylatmak durumunda bırakan o çocuk nereden bilecekti doğum günümü de ben doğdum diye sevinecekti dimi ?
Peki ya özlediklerim ?
Peki ya ailem ?
Peki ya kaybettiklerim ?
Bugün mutlu mu olmalıyım sahiden .
Yatağıma girip yarın olana kadar hiç çıkmasam ?
Ya da sırt çantamı alıp gitsem..telefonumu kapatsam..
Belki ben doğduğum için mutlu değilimdir kim biliyor kim soruyor ?
Neden herkes mutlu olduğum gerçeğine inanıyor ?
Belki telefonum her çaldığında bir hayal kırıklığı yaşıyorumdur..Bunu kaçı düşünüyor ?
Hiç biri..evet biliyorum sizde sesli söyleyebilirsiniz farkındayım zaten..
Çünkü hiç biri aslında doğum tarihimle ilgilenmiyor..
Bu bir vazife ve onlarda gereğini yapıyor..
İYİ Kİ DOĞDUN SİNEM..

Ben Geldim

Ve bir gece huzurumu bozdum..
Gözlerimi araladım..
Bir kahve koydum..
Birde ne göreyim, buradayım...
Ben bazen giderim..
Tıpkı şimdi geldiğim gibi ani olur gidişlerim..
Sonra en beklenmediğim bir zamanda ''merhaba'' demeden gülümsemeyi seçerim..
Şimdi geldim ya sizler buda kim diyorsunuzdur..
Ben sizin mahallede başını okşadığınız ufaklık, 
Ben sizin şu kafanızı şişiren en sevdiğiniz arkadaşınız, 
Ben sizin dırdırcı ev sahibiniz ben ben ben... 
Zormuş beni anlatmak..
Belki de bende bilmiyorumdur kim olduğumu..
Kimliğimi arıyorumdur bu satırlarımda..
Siz eğer bulursanız bana söyleyin mutlaka..
Uzun yıllar olmuş susalı.. Ne zor geldi anlatması..
İşte ben geldim..
Daha kaç zaman burada kalırım bilinmez ama geldim..