Anılarda Kalmış AŞK

Yıllar sonra bir gece

Sana yazdığım mektupları okudum..

Nereden geldiyse aklıma, nasıl uzandıysa elim o kutuya..

Fonda sensizlik çalarken okudum sessiz sessiz tüm gece.

Her bir satır gülümsetti beni..

Ne komik,

Gerçekten aşıkmışım sana, gerçekten aşık gibi yapmışsın bana..

Belki de daha da komik olanı, hala o satırları yırtıp atmayışımdır..

Hüzün kokan mısralarımın şimdi anı gibi kokması da bir başka ilginçlik değil mi ?

Ne çok sevdirmişsin kendini..

Sahi hiç mi sevmemiştin beni ?

Bu kadar zor muydu benli hayat..

Oysa o zamanlar sende çok mutlu gibi yapmışsın..

Özlüyorum demişsin..sen uyurken özlüyorum..

Şimdi özlemedin mi beni ?

Ben özlüyorum bazen..

Mesela sen tıraş olurken yüzüme köpük sürüşün gelir hatırıma, gülümserim gün boyunca..

Ve birde şey demişsin bana yazdığın şiirlerinde,

‘’Gerçek tadını bilmezler AŞK şarabının..Ama ben sarhoş oldum seninle..’’

Sahi sızıp kaldın mı bir başka kalpte ?

Birde sen haklıymışsın..söylemek istedim..

‘’Gece güneşi,gündüz yıldızları göremezler..Gözlerine bakıpta kaybolamazlar..Hayallere tutunup sana koşamazlar..Ve ürkek ama sıcak bir ürperme saramaz ki her bendeni..Benim SENİ düşündüğümde TİTREDİĞİM gibi..’’

Şiirde de değin gibi, senden sonra hiçbir yürek benim için titremedi senin gibi..

Bende satır aralarında şöyle demişim,

‘’Gözlerimdeki hep sen ol sevgilim..’’

Düşünüyorum da ne çok istemiştim hep sen ol diye..

Anılar güzeldir..

Şarkıda söylediği gibi ;

‘’Yalnızlığa elbet alışır bedenim

 Yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim

Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim ..’’

ALIŞTIM..

Mutlu Olun Gençler

Duyuyorum ..
Aslında duymadığımı düşünsenizde, geliyor kulağıma..
Bir çoğunuz, ukala bir kalpsiz olduğumu düşünüyormuşsunuz..
Ahh afedersiniz !
Düşünmek ne kelime bundan adınız kadar da eminmişsiniz..
Vurdum duymaz, egosundan göklerde dolanan , şımarık biriymişim ben..
Kimsenin duygularını önemsemez üstelik birde onlarla alay edermişim.
Çocuk gibiymişim..
Doğrusu sizce zaten çocukmuşum..
Hatta aslında pekte güzel sayılmazmışım..
Gülüşüm fazla soğuk, gözlerim geriğinden çok kısıkmış..
Haaa birde bakımsızmışım..
Makyaj bana yakışmadığı için yapmıyormuşum..(yapamıyormuşum)
Fazla sade giyiniyor saçlarıma dahi özen göstermiyormuşum..
Birde sizi görmezden geliyormuşum, bu yüzden kendimi çok beğenmiş olduğuma eminmişsiniz...
....
Duyduklarım bana yetti gençler..
Sizlere kendim adına teşekkür ederken sizler için üzgün olduğumu belirtmek isterim..
(kalpsizim ya nasıl üzülmüşsem artık siz düşünün :p )
Eğer  benim de sizler kadar boş vaktim olsaydı ;
Emin olun bende sizlere bunların cevaplarını verirdim..
Fakat hayatım öyle güzel öyle yoğun ki,
Ben sizin sözlerinizi, molalarım esnasında gülümsemek adına dinliyorum..
Ve sizin de en az benim kadar mutlu olmanızı diliyorum..
Çünkü biliyorum ki ,
O zaman beni gözünüzde bu kadar büyütmek için dahi vaktiniz olmayacak :D

Rüzgar..

Ve belki aynı hissi bir daha asla hissedemeyecekti..

Genç kadın biliyordu ama gitmeyi tercih etti..

Gitmek zor olandı ve cesur olmayı seçti..

Gitti..

Ilık bir rüzgar saçlarını savururken elvada aşk elveda diye mırıldandı..

Belki de yeri dolması yıllar alacak , belki de sabahına adı unutulacaktı..

Bilmiyordu..

Yeri dolsun istemese de gitmeyi seçmişti ve artık buna hakkı yoktu..

Aylar..yıllar geçti..

Farklı bir şehrin,

Sokak lambaları dışında hiçbir ışık olmayan caddesinden geçerken, yine o ılık rüzgarı hissetti iliklerinde..

Tıpkı yıllar önce ki gibi ılık, ürpertici ve buna rağmen huzur vericiydi..

İrkildi ve neden şimdi esti dedi..

Neden böyle birgündü..

Neden yapıyordu bunu..

Mutluydu kadın.. Yıllar sonra mutluydu ama neden mutluluğu yarım kalmıştı..

Yıllar önceki gibiydi..ılık bir rüzgar alıp götürdü o hissi..

Düşündü kadın..

Aradan geçen 3 yıla rağmen neden o gün ki hissi bir daha hiç yaşayamadığını..

Neden kalbinin bir daha hiç öyle aşka aşık ritimler tutmadığını..

Neden ellerinin hep boş kaldığını..

Neden esen rüzgar dışında saçlarına kimsenin dokunmadığını..

Düşündü..

Ve şöyle dedi :

‘’Belki de o his bana bir daha asla bana uğramayacak..

Ve belki ben hep yalnız kalacağım..

Ve belki de yıllar önce o gün unutulmuştum..

Ve belki aşk..

Aşk bir kere yaşanıyordur ve ben yıllar öncesinde o hakkımı kullanmışımdır..’’

Ve  esen ılık rüzgar savrulan saç tellerinden geçerek genç kadının naif kulağına usulca fısıldadı ; Beklemekten vazgeç..

‘’ O adresini biliyor..’’

Hani Olmaz ama Olursa Diye

Yarın sabah diyorum hani mesela yarın sabah gözlerimi açamazsam..

Kaç kişi fark eder nefesimin kesildiğini..

Kaçı gözlerimin içindeki ışığı anımsayarak ah vah eder..

Kaçı benim gidişim ardından yas tutar..

Kaçı meraklı gözlerle neden diye sorar?

Hani 3 5 gün geçse kaçı beni hatırlar..

Belki bir zaman sonra adım geçer dost sohbetlerinin satır aralarında..

Gülümsetirim yüzlerini, hatıralardaki şen kahkahalarımla..

Belki kırdıklarım da vardır aralarında..

Söyleyin affetsinler beni..Ben unuttum herşeyi..

Hani şimdi sensiz asla diyenler , bensiz daha kaç güneşi uğurlarlar..

Ölümü davet etmek diye bir şey var mıdır ?

Belki davet ediyorumdur geceleri..yada belki o hissettiriyordur geleceğini..

Hazırlan gidiyoruz demek ister gibi..Her gece aynı ürperti..

Belki yarın sabah belki de bir sonraki..

Ama çok yakınlardan bir nefes sesi gelir gibi..Hissettiriyor iliklerimde kendini..

Yarın geç olur diye söylüyorum;

Ben hepinizi çok sevdim..

Kızsam da,kırsam da hep sevdim..

Gece olup yalnız kaldığımda tek tek adınızı andım..ve şöyle dedim, ''Gönüllerince olsun..''

Babam..Annem..Abim..Kardeşim..Aşklarım..Dostlarım..Arkadaşlarım..Arkadaş sandıklarım..Komşularım..Ahbaplık yaptıklarım..Henüz tanışmaya ömrümün yetmedikleri..

Hepiniz hakkınızı helal edin..Ben affettim herşeyinizi..

İçim çok rahat..Korkmuyorum..

Çünkü biliyorum ki; alışacaksınız yokluğuma..

Başlarda zor gelecek..Hiç geçmeyecek sanacaksınız ama geçecek..Bensiz de gülecek, bensizde eğlenecek ve bensizde hüzünleneceksiniz..Herşey normale döndüğünde ise, ben yalnızca anılarınızda kalacağım..

Biliyorum..Unutacaksınız beni..Ama ben hep uzaklardan izleyeceğim sizi..