Anılarda Kalmış AŞK

Yıllar sonra bir gece

Sana yazdığım mektupları okudum..

Nereden geldiyse aklıma, nasıl uzandıysa elim o kutuya..

Fonda sensizlik çalarken okudum sessiz sessiz tüm gece.

Her bir satır gülümsetti beni..

Ne komik,

Gerçekten aşıkmışım sana, gerçekten aşık gibi yapmışsın bana..

Belki de daha da komik olanı, hala o satırları yırtıp atmayışımdır..

Hüzün kokan mısralarımın şimdi anı gibi kokması da bir başka ilginçlik değil mi ?

Ne çok sevdirmişsin kendini..

Sahi hiç mi sevmemiştin beni ?

Bu kadar zor muydu benli hayat..

Oysa o zamanlar sende çok mutlu gibi yapmışsın..

Özlüyorum demişsin..sen uyurken özlüyorum..

Şimdi özlemedin mi beni ?

Ben özlüyorum bazen..

Mesela sen tıraş olurken yüzüme köpük sürüşün gelir hatırıma, gülümserim gün boyunca..

Ve birde şey demişsin bana yazdığın şiirlerinde,

‘’Gerçek tadını bilmezler AŞK şarabının..Ama ben sarhoş oldum seninle..’’

Sahi sızıp kaldın mı bir başka kalpte ?

Birde sen haklıymışsın..söylemek istedim..

‘’Gece güneşi,gündüz yıldızları göremezler..Gözlerine bakıpta kaybolamazlar..Hayallere tutunup sana koşamazlar..Ve ürkek ama sıcak bir ürperme saramaz ki her bendeni..Benim SENİ düşündüğümde TİTREDİĞİM gibi..’’

Şiirde de değin gibi, senden sonra hiçbir yürek benim için titremedi senin gibi..

Bende satır aralarında şöyle demişim,

‘’Gözlerimdeki hep sen ol sevgilim..’’

Düşünüyorum da ne çok istemiştim hep sen ol diye..

Anılar güzeldir..

Şarkıda söylediği gibi ;

‘’Yalnızlığa elbet alışır bedenim

 Yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim

Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim ..’’

ALIŞTIM..