Yalnızlığımın ördüğü duvarlarımın çatlaklarından sızan ışık,
Korkutuyor beni...
Sanki ,
Birileri oradan sızıp gelen ışığı içerisinden çıkıp,
Anılarımı benden alacaklarmış gibi...
Yağmur ürkütür oldu ruhumu...
Sanki ,
Toprağın çiğ kokusuyla birlikte, senin kokunu da benden
alıp,
Uzaklara taşıyacakmış gibi...
Yıldızlara dalıp dalıp gider oldum,
Odamın gökyüzünün karanlığına açılan camından...
Sanki ,
Bir yıldız kayıp giderken,
Seni bana getirecekmiş gibi..
Bakıyorum,
Gözlerimi dahi kırpmadan...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder