Bir gökyüzü varmış masallar diyarında,
Hani böyle yıldızların kocaman olduğu, ay dedenin salıncak
misali sevenleri mest ettiği..
Orada hayal ettim ikimizi..
Önce bir sabah güneşin doğuşunu bekledim hayalinle,
Kızıldı gökyüzü…
Öyle nazlı nazlı süzüldü ki,
ona bakarken senin gülüşün düştü önüme..
Güneş tam tepeye vardığında, gözlerim kamaştı bakamadım uzun
uzadıya..
Hani sana utancımdan bakamadığım o anlar geldi bir bir
aklıma..
Gün batımıysa bizdik sevgili..
Huzur veren bakışlarımız gibi,özlem kokan gülüşlerimiz
gibi
Merak uyandıran bir
vedaydı güneşin ki..
Usul usul kayıp gitti öylece..
Geceyi bekledim kavuşmak için sevgili..
En büyük yıldızın kuyruğuna tutunup, geldim ayın koynunda
beni bekleyen suretine..
Şarkımızı söylerken ben, yıldızlardan daha parlak gözlerinle
izledin beni sessizce..
Sonra sabah oldu ve gittin ya işte..
Ben yine bekledim
gündüzü geceye kavuşturan o anı delice..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder